Το “καλό” παιδί PDF Εκτύπωση E-mail
Συντάχθηκε απο τον/την Δ.ΧΥΤΑΣ   
Δευτέρα, 06 Ιούνιος 2011 09:12

Αλίμονο αγαπητοί συνδημότες αν εμείς που είμαστε οι εκλεγμένοι, οι αιρετοί που έχουμε επιλεγεί από εσάς να διοικούμε και να εκπροσωπούμε την τοπική μας κοινωνία, δίνουμε πρώτοι το κακό παράδειγμα.

Αλίμονο στην κυριολεξία, αν είμαστε πρώτοι οι κακοπληρωτές και αν φορτώνουμε τις δικές μας δαπάνες στους οργανισμούς για τους οποίους ζητάμε την εμπιστοσύνη σας να διοικήσουμε.

Πως είναι δυνατόν να λαμβάνουμε αποφάσεις και να καλούμε τους απλούς πολίτες να συνδράμουν την δύσκολη τούτη εποχή στα βάρη, όταν εμείς κοροϊδεύοντας και γελώντας ανήθικα πίσω από την πλάτη τους δεν αναλαμβάνουμε τις δικές μας υποχρεώσεις και καταφεύγουμε στην συνήθεια να μετακυλούμε τα δικά μας βάρη σε οργανισμούς και υπηρεσίες, καλώντας τα “θύματα” τους μωρούς πολίτες να πληρώσουν τα δικά μας έξοδα, που είμαστε έξυπνοι και στο απυρόβλητο.

Όμως αγαπητοί συνδημότες, όσο το ανάθεμα πρέπει να είναι βαρύ και σκληρό για όσους από εμάς μέσα στην σημερινή κρίση και δυστυχία διαλέγουν τον εύκολο δρόμο να ζουν με δανεικά και αγύριστα να χρεώνουν τις απολαύσεις τους στους απλούς πολίτες και τα έξοδα διαβίωσης τους, άλλο τόσο βαριά είναι η συνευθύνη του σώματος των πολιτών που όταν καλείται να ψηφίσει δεν μας αξιολογεί αυστηρά και όπως πρέπει, αλλά επιλέγει με γνώμονα να βοηθήσει το καλό παιδί της γειτονιάς.

Το καλό παιδί της γειτονιάς που έμαθε τόσα χρόνια να λαθροβιεί σε βάρος άλλων, που έκανε την τεμπελιά και το έλεος επάγγελμα και ζει καλύτερα από αυτούς που τίμια αγωνίζονται καθημερινά για τον επιούσιο. Που έμαθε να είναι βάρος τους και αυτοί να το ανέχονται. Που δεν εργάστηκε ποτέ γιατί θεωρεί την εργασία συνήθεια των ηλιθίων.

Πέφτουν λοιπόν από τα σύννεφα οι πολίτες όταν με έκπληξη διαπιστώνουν κάτι το οποίο γνώριζαν αλλά δεν ήθελαν να παραδεχθούν, γιατί θα ομονοούσαν και την λάθος επιλογή τους, τι δηλαδή; Απλά ότι το καλό παιδί της γειτονιάς αποδείχθηκε “κακό” και “τεμπέλικο”, γιατί έμαθε όλα αυτά τα χρόνια να μην πληρώνει να μην αναλαμβάνει τις υποχρεώσεις του αλλά να τις φορτώνει σε όλους τους άλλους, να χρεώνει τα καθημερινά του έξοδα στο σώμα των πολιτών και να καγχάζει κρυφά πίσω από την πλάτη τους, κάποιες φορές και μπροστά στα μούτρα τους ξεδιάντροπα, αυτό είναι το “άξιο” τέκνο τους.

Πόσα τέτοια “καλά” παιδιά υπάρχουν άραγε που μας έφεραν στα σημερινά χάλια, πόσα; Ίσως να είναι πολλά, απλά αγαπητοί συνδημότες ακόμη και όσοι προσπάθησαν να καθαρίσουν τον τόπο από τις βδελυρές νοοτροπίες , αντιμετώπισαν την μήνη των πολιτών γιατί “ενοχλούσαν” και “ξεβόλευαν”, αυτά τα “φτωχά” “ταπεινά” “καλά” παιδιά.

Παραδείγματα έχουμε πρόσφατα και στην περιοχή μας.

Όσο οι πολίτες θα μένουν απαθείς σε τέτοιες πρακτικές,τότε θα υπομένουν να πληρώνουν τους λογαριασμούς τηλεφώνου αυτών των παιδιών, τα έξοδα διαβίωσης, διασκέδασης και καθημερινότητας τους.

Οι δημόσιες υπηρεσίες θα είναι απλά το μαγαζί όπου τέτοια παιδιά θα λαθροβιούν προστατευμένα από το απυρόβλητο του αιρετού, την ίδια στιγμή που τα δικά σας παιδιά, που πάλεψαν, σπούδασαν, μόχθησαν θα στριμώχνονται σε ουρές και θα υποβάλουν βιογραφικά για μια θέση εργασίας, για μια θέση στον ήλιο που την δικαιούνται και που κάποιοι τους την στερούν.

Νομίζω πως ήρθε πια ο καιρός και η σημερινή κατάσταση δεν χωράει αναβολή για να τελειώσουμε μια και καλή με όλους του πολιτικάντηδες τους πολιτευτάδες και τους πραματευτάδες, τους μικρούς καλοχαιρέτες που τόσο τυράννησαν την κοινωνία και τον τόπο μας.

Όσοι για χρόνια παρακαλώντας και χύνοντας κροκοδείλια δάκρυα αποσπούσαν την ψήφο των πολιτών γιατί έβλεπαν ότι μέσα από την διαδικασία της πολιτικής και της αυτοδιοίκησης μπορούν να καλύψουν την τεμπελιά και την αποτυχία τους και να εξασφαλίσουν την βιολογική επιβίωση τους, πρέπει να τεθούν οριστικά και αμετάκλητα στο περιθώριο. Ο τόπος χρειάζεται ανθρώπους με ακεραιότητα, επιτυχία και πραγματική ευφυΐα. Φτάνει πια τόση κουτοπονηριά.

Δημήτριος Χύτας