Αγαπητέ/η συμπολίτη, συμπολίτισσα, PDF Εκτύπωση E-mail
Συντάχθηκε απο τον/την Α.ΜΗΚΑ   
Τετάρτη, 12 Μάρτιος 2014 17:54

Πριν από δώδεκα (12) χρόνια έκανα μια συνειδητή επιλογή, να συνεισφέρω , σε μια συλλογική προσπάθεια, για την ανάπτυξη του τόπου μας.  ΄Ηταν ένας δύσκολος αλλά όμορφος αγώνας και στη ζωή μου έχω μάθει να συνεχίζω  κρατώντας τα θετικά.

Στη δωδεκαετή αυτή πορεία έγινα πολλές φορές  αποδέκτης μιας ανηλεούς επιθετικότητας, που δεν είχε  πολιτικές αναφορές, δεν αποτελούσε  έκφραση διαφωνίας σε μια εκφρασμένη θέση μου ή σε μια στρατηγική επιλογή μου στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων μου, αλλά πλησίαζε περισσότερο σε μια έμφυτη ύβρις  την οποία αρνούμαι και δεν θέλω να συνηθίσω. Είναι αυτές οι συμπεριφορές όμως που πρωτίστως με οδήγησαν στην απόφαση να μην συμμετέχω στις δημοτικές εκλογές τον Μάιο του 2014, όχι γιατί με λύγισαν, αλλά γιατί η προσπάθεια χειραγώγησης του εκλογικού σώματος πέτυχε στις εκλογές του 2010 και δεν έχω πεισθεί ότι κάτι έχει αλλάξει μέχρι σήμερα.  Ήλπιζα στην αντίδραση σας, στην μεγαλύτερη εμπλοκή των πολιτών, στην ενεργοποίηση των νεότερων γενεών για όλα  αυτά που είναι δικά μας και μας αφορούν, αρνούμαι να πιστέψω ότι επειδή οι κατέχοντες προσωρινά την εξουσία επέλεξαν ένα μοντέλο διοίκησης «κλειστό», βάζοντας στο περιθώριο τον πολίτη - παρ’ όλο που ο «Καλλικράτης» θεσμοθέτησε μια σειρά διαδικασιών για μια διοίκηση ανοιχτή και εγγύτερη στον πολίτη, οι περισσότεροι αν όχι όλοι επέλεξαν τη στάση της αποχής, σαν να είναι προσωρινοί επισκέπτες στην ίδια τους την πόλη, σαν να μην τους ενδιαφέρει η τύχη της και κατ’ επέκταση η τύχη του καθενός.

Πίστευα ότι η απόφαση μου, θα απελευθέρωνε υγιείς δυνάμεις της τοπικής μας κοινωνίας διότι  ειλικρινά πιστεύω ότι ανάμεσα μας υπάρχουν πολλοί που έχουν τις γνώσεις, τις εμπειρίες και το μεράκι να ασχοληθούν με τα κοινά – είχα την τύχη άλλωστε να συνεργαστώ με πολλούς απ’ αυτούς στο πλαίσιο της προσπάθεια μου κατά τη δημαρχιακή μου θητεία,  να ενεργοποιήσω μέλη της τοπικής μας κοινωνίας σε πολλές δράσεις -  όμως το αποφεύγουν γιατί  βλέπουν την πολιτική ζωή καθημερινά να υποβαθμίζεται και γιατί δεν θέλουν να αποτελέσουν κι αυτοί με τη σειρά τους μέρος του απαξιωμένου πολιτικού μας συστήματος. Όμως δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια, είναι πια καιρός να γίνουμε περισσότερο απαιτητικοί, δεν πρέπει να δικαιολογούμε την απραξία και την ανεπάρκεια των πολιτικών και να ικανοποιούμαστε με το άλλοθι της οικονομικής κρίσης που διέπει τη χώρα μας. Για τα περισσότερα ζητήματα που αφορούν στην τοπική μας κοινωνία απαιτείται σχέδιο, κοινή λογική και πολύ δουλειά για την εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος. Σ΄αυτή την κατεύθυνση τόσο εγώ όσο και μέλη της δημοτικής παράταξης που εκπροσωπώ θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε από οποιαδήποτε θέση αλλά κυρίως απ’ αυτή του ενεργού πολίτη, άλλωστε η ενασχόληση μου με την πολιτική δεν αποτέλεσε ποτέ αυτοσκοπό αλλά μέσο για την επίτευξη κοινωνικών στόχων, ίσως γιατί είχα την τύχη να έχω εμπνευσμένους «δασκάλους» και πορεύτηκα στη ζωή μου με την Αριστοτελική αρχή ότι η ατομική ευδαιμονία είναι άρρηκτα  συνδεδεμένη με την ευδαιμονία της κοινότητας.  Ως δημοτική σύμβουλος την περίοδο 2010 – σήμερα και 2003-2006 αλλά και  ως Δήμαρχος Νιγρίτας την περίοδο 2007-2010, υπηρέτησα με συνέπεια και ρεαλισμό ένα στρατηγικό σχέδιο για την  βιωσιμότητα της  περιοχής μας τόσο από άποψη λειτουργικότητας με την έννοια της αντιμετώπισης των ελλείψεων που παρουσιάζονται ως προς τις υποδομές που απαιτούνται για την βελτίωση της ποιότητας ζωής μας,  όσο και από την άποψη της οικονομικής βιωσιμότητας με την έννοια της προώθησης νέων παραγωγικών προτύπων που μπορούν να συμβάλλουν στην ανάπτυξη της περιοχής μας. Σίγουρα στη διάρκεια της θητείας μου έκανα  λάθη – ουδείς αλάθητος – όμως αφοσιώθηκα σε έναν κοινό σκοπό  και εργάστηκα με πάθος και  υπευθυνότητα  έχοντας πάντα την αίσθηση του μέτρου. Εργαστήκαμε μεθοδικά βάζοντας συνειδητά τον πήχη υψηλότερα απ` όσο ίσως μπορούσαμε να φτάσουμε, προσπάθησα να συνεργαστώ με ανθρώπους μη εκλεγμένους, οι οποίοι δεν προσβλέπαν σε κανένα ατομικό όφελος, δεν επεδίωξα συσχετισμούς και ισορροπίες με μόνο στόχο την επανεκλογή μου, εμπνεύστηκα από απλούς αλλά σπουδαίους ανθρώπους και κρατώ στη μνήμη μου δυο συγκινητικές εικόνες: το βλέμα των συμπολιτών μου στις εκλογές του 2006,  ακόμη κι αυτών για τους οποίους δεν υπήρξα η πρώτη τους επιλογή οι οποίοι μου εμπιστεύτηκαν τις προσδοκίες τους, τις τύχες του τόπου μας, αλλά και το βλέμα των συμπολιτών μου που στις εκλογές του 2010  όταν είδαν τις  ελπίδες τους για το κοινό μας όραμα να χάνονται και θέλω να ξέρουν όλοι τους ότι ποτέ δεν σκέφτηκα να τους προδώσω  ούτε μια στιγμή και θα είμαι πάντα παρούσα στην διεκδίκηση ενός καλύτερου μέλλοντος για την περιοχή μας.

Θέλω επίσης,  να ευχαριστήσω από καρδιάς τους συνεργάτες μου, εκλεγμένους ή όχι δημοτικούς συμβούλους που με τίμησαν με την εμπιστοσύνη τους και την αγάπη τους, είμαι περήφανη  γιατί είχα δίπλα μου ανθρώπους με αξίες σταθερά προσανατολισμένες στο δημόσιο συμφέρον, χωρίς εξαρτήσεις από συμφέροντα, τολμηρούς και ειλικρινείς και να ξεκαθαρίσω, τελειώνοντας, ότι ουδέποτε προσπάθησα να χειραγωγήσω  υποψηφίους δημοτικούς συμβούλους προς μια ή άλλη κατεύθυνση ή να μπερδέψω τους ψηφοφόρους.

Ο κάθε ένας έχει δικαίωμα στην επιλογή  ενός ή άλλου προσώπου και όλοι εμείς έχουμε την ευθύνη της ψήφου μας.   Γνωρίζω ότι πολλές φορές η δημόσια κριτική μου για την επιλογή της ψήφου  χαρακτηρίστηκε αλαζονική, δεν με πειράζει, στη ζωή μου «φοβάμαι» αυτούς που σιωπούν,  θα συνεχίσω  λοιπόν «να συλλογίζομαι και να εκφράζομαι ελεύθερα». Τώρα από εσένα ζητώ να  αναλάβεις την ευθύνη της επιλογής σου διότι  η πλειοψηφία αποφασίζει για το μέλλον και της μειοψηφίας, έτσι είναι η δημοκρατία!